Because I Am A Girl Knock Out!

Laura Ponticorvo Plan Nederland Because Im A Girl Knock Out

Wauw, ik weet niet eens waar ik moet beginnen. Wat was dit heftig zeg! Ik weet nog heel goed
dat ik in Zuid Frankrijk bij mijn broer op bezoek was, en ik lag in m’n bikini aan het zwembad en mijn telefoon ging af. Het was een Nederlands nummer en ik denk, ik neem toch ff op, misschien kan het werk zijn. Ik kreeg Monique aan de lijn van Plan Nederland. Het goede doel! In samenwerking met MTV gingen ze een programma doen: Because I Am A Girl Knock Out, en ze wilden vier BN’ers de boksring in hebben om letterlijk klappen op te vangen en uit te delen voor meisjes in ontwikkelingslanden.

Toen ik het woord boksen uit haar mond hoorde dacht ik echt, wat zeg je me nou? Ik! Boksen! Ik vechten! Ik in de boksring! Wow!! Het ging me allemaal eventjes te snel. Na langer met haar te praten over het goede doel en waar Plan Nederland zich voor inzet, hoe meer ik begon te wennen aan het idee. Ze vertelde me dat er vier thema’s zijn waarvoor gestreden werd! En eentje sprong er voor mij direct uit: kindhuwelijken! Afgrijselijk wat die meisjes moeten doorstaan op veel te jonge leeftijd. Het greep me meteen, en vanaf dat moment dacht ik me ook echt te gaan inzetten voor deze meisjes! En als dat betekent dat ik ervoor moet boksen? Dan ga ik ook boksen! Met volle overtuiging zei ik na ons telefoongesprek van een half uur: JA ik ga het doen!!!

Eind augustus hebben we de commercial opgenomen en toen vond ik alles nog leuk en aardig. We gingen shots draaien van ons in bokskleding, in de boksring, met handschoenen aan en een bitje in! Maar het drong nog steeds niet tot me door omdat we nog niet daadwerkelijk aan het vechten waren met elkaar.

Laura Ponticorvo MTV Knock Out 2013 Cusley Gloves

Laura Ponticorvo Training MTV Knock Out 2013 Egbert GordonLaura Ponticorvo MTV Knock Out 2013 Training Olympisch Stadion

Yasmine Sendar, Zarayda Groenhart, en Vivienne van den Assem zijn de andere kandidaten die zich inzetten voor BIAAG. Ik heb ze alle drie leren kennen op de set en het was vanaf het begin al gezellig met de meiden. We hadden denk ik geen van allen het idee dat het boksen ontzettend zwaar zou zijn.

Vanaf half september begon ik met trainen. Ik heb een personal trainer gekregen vanuit Medico Vision, en hij zou mij opleiden tot aan de ring toe. Ik had het geluk dat ik een oud vechter als trainer kreeg; Egbert Gordon. Een grote gespierde jongeman die zelf zo sterk is dat je er gewoon bang van kan worden als je hem ziet! Hij heeft mij opgeleid tot een beest in de ring.

We begonnen natuurlijk met conditietraining, want boksen bestaat voor een groot gedeelte uit conditie, en hier en daar natuurlijk ook krachttraining. Op een gegeven moment gingen we echt boksen! Eerst tegen de pads aan, en in de laatste week voor de eerste wedstrijd ging ik echt sparren met hem. Ik kreeg een hoofdkapje op, een bitje in, en het was vechten voor m’n leven. Want als ik hem niet stootte, kreeg ik klappen van hem. Dus ik ging als een beest los op hem, want die klappen die je krijgt zijn hard! En ze doen pijn! En bij elke klap wil je het liefst janken. Wat vond ik het verschrikkelijk om te sparren. Ik probeerde ook ook echt wel om mijn techniek te denken, maar je moet aan zoveel dingen tegelijkertijd denken dat ik dat echt gewoon vergat.

Na elf dagen elke dag te hebben getraind met Egbert was het tijd voor de eerste wedstrijd tussen mij en Zarayda. Ik had haar niet zien trainen dus had werkelijk geen idee hoe goed of slecht ze zou zijn. Ik stond er blind voor en ik dacht kom maar op. Dit word gewoon een beetje sparren, lekker amateuristisch, twee meisjes in de ring, ach het zal wel niet veel voorstellen.

Verkeerde gedachte! De bel ging af en ik kreeg gelijk een goede keiharde rechtse vol op mijn neus! Bloed stroomde eruit en ik zag direct zwart voor mijn ogen. Ik weet nog heel goed dat ik dacht: WAT!? Is dit serieus??? Vanaf dat moment is er een overlevingsknopje aangegaan en ben ik gaan vechten voor mijn leven. Ik dacht, als ik haar niet sla dan slaat ze mij, en ik wil haar klappen niet meer ontvangen! Tijdens het vechten was ik ook aan het huilen. Ik vond het NIET leuk! Vreselijk! Ik dacht echt waar ben ik aan begonnen en waarom doe ik dit? Kon iemand me maar uit die ring halen en het afgelasten allemaal. Vreselijk vond ik dit.

Ik weet ook niet meer precies wat ik allemaal heb gedaan, maar weet wel dat ik transformeerde naar een Laura die ikzelf nog niet kende. Ik had nooit verwacht dat ik klappen kon uitdelen, en had al helemaal niet verwacht dat wanneer ik ze uitdeelde en zag dat de tegenstander pijn heeft, dat ik gewoon kon doorgaan! Er was geen stoppen aan bij mij. Een emotie waar ik zelf ook enorm van geschrokken ben. Ik denk dat je dit pas zult begrijpen als je ooit zelf ook in de ring hebt gestaan of gaat staan.

Laura Ponticorvo Of Zarayda Naar De Finale Boksen MTV Knock Out

Na drie keer anderhalve minuut te hebben gevochten was ik helemaal kapot. Door de adrenaline kon ik mijn ademhaling ook niet beheersen. Ik was helemaal gesloopt, en kon eigenlijk niets meer hierna. Het enige dat ik me nog kan herinneren is dat de scheids mijn armen in de lucht deed, als betekenis dat ik gewonnen heb. Wat was ik blij zeg! Ik heb gewonnen!! Ik hou er niet van om te falen! En die elf dagen keiharde training elke dag had z’n vruchten afgeworpen! I DID it!!!! Wat was ik trots op mezelf en superblij!!! Ook omdat niemand het had verwacht dat ik zo’n monster kon zijn in de ring. Maar toch, drie seconden later stopte ik even met lachen en blij zijn! Want ik realiseerde me direct dat ik dit dus nog een keer moest meemaken in de grote finale! Of tegen Vivienne of tegen Yasmine! Wauw! Nee, niet nog een keer, dacht ik! Want ik vond het echt niet leuk! De trainingen zijn top! Maar die wedstrijd?! Nee alsjeblieft, niet nog een keer!!!

Maar toch, de weken gingen in dat ik weer elke dag stond te trainen met Egbert; elke dag in het zweet en ik begon aan mezelf te merken dat ik sterker werd en beter werd in het boksen! Ik kreeg de techniek goed onder de knie, en weet nog heel goed dat ik tijdens het sparren mijn trainer een bloedlip had geslagen! Wat voelde dat goed! Ik begon er goed in te worden en hoorde mensen om me heen die allemaal zeiden wow die Laura is sterk, wat een bokstalent is zij. En daardoor, toch onbewust, begon ik zelfverzekerder te worden en zat ik lekkerder in mijn vel. En dat uitte zich enorm in mijn boksen. Twee weken lang elke dag getraind en ik ontpopte tot stoere bokschick! En geloof het of niet, ik had gewoon zin in de finale! Mijn mindset was Ik Ga Dit SOWIESO winnen!!

Intussen was al duidelijk dat ik de finale tegen Vivienne zou boksen! En ook zij heeft twee weken elke dag getraind! Ik wist dat we enorm aan elkaar gewaagd zullen zijn, want ze is ook een taaie. Eentje die niet opgeeft, eentje die echt doorgaat tot het bitterende end. Ik wist dat ze technischer was dan ik. Maar ik wist ook van mezelf dat ik sterker ben dan zij. Zij kon het op de techniek winnen, en ik op mijn kracht en goede stoten uitgeven! Wat was het spannend! De weg ernaar toe was al spannend en ook superleuk, want ik begon boksen ineens leuk te vinden! Ik had elke dag zo’n zin om te trainen! En zat in mijn vrije tijd ook steeds mensen zachte stootjes te geven! Haha.., in mijn bokshouding. Ik zat er helemaal in.

11 oktober; de grote finale in Hotel Arena! Het is zo ver! De dag waar we zo hard voor getraind hadden! Wat was het spannend allemaal! Ik merkte aan mezelf dat ik niet zenuwachtig was, ik was best rustig, en ik liet het allemaal over me heenkomen! Ik dacht kom maar op! Want wat jij kan, kan ik ook!

Wederom drie keer anderhalve minuut gevochten en wederom kwam het monster in mij naar boven. Mijn techniek verloor ik weer volkomen door de adrenaline en agressie die eruit kwam, maar ik heb haar daardoor wel hele harde stoten gegeven en heb het gewonnen op punten. Ik ben geen een keer naar achter gegaan. Ik bleef aanvallend vechten, en ik hield, om eerlijk te zijn, niet op met slaan! Ik merkte dat haar stoten die raak waren geen pijn deden, en daardoor was ik absoluut niet bang. Alle remmen los! Ik stond in de finale! En ik was zo dichtbij! VERLIEZEN was geen OPTIE voor mij! WINNEN! Dat was wat ik moest doen!

Laura Ponticorvo MTV Knock Out 2013 Begin Finale Bokswedstrijd

Laura Ponticorvo MTV Knock Out 2013 Punch

Laura Ponticorvo MTV Knock Out 2013 Punch Ontwijken

Laura Ponticorvo Winnares MTV Knock Out 2013

En daar gaat het dus om! Om de hele mindset! Want vanaf het begin bleef ik het zeggen tegen me, en het is ook echt gebeurd! Ik mag mezelf de winnares noemen van Because I Am A Girl Knock Out 2013!

Wat een heerlijk gevoel! En wat ben ik trots op mezelf dat ik dit heb gedurfd! En ik blijf onthouden waarvoor ik het deed! Dat hield me ook staande! In 2014 mag ik naar Zambia met Plan Nederland, en ga ik mijn eigen ogen zien wat Plan Nederland er aan doet om de meisjes te helpen. Ik zal zien waarvoor ik gestreden heb! En ik zal er een bijzondere levenservaring bij krijgen hierdoor! Het was het allemaal waard!

liefslaura

Kijk ook naar